دومین ماه از 1390 در حالی سپری شد که همچنان حواشی ماه های پایانی 1389 چشمگیر است؛ حواشی ای که یک سرش به اسفندیار رحیم مشایی قدرتمندترین چهره دولت متصل می شود و جالب آنکه تا کنون از دید رسانه های منتقد جریان مشایی به دور مانده و تنها اشاره ای به چنین حواشی در سطح برخی رسانه ها شده و به جزئیات این واقعه پرداخته نشده است؛ واقعی که بر اساس آن، با فرمولی جالب اسفندیار رحیم مشایی به عنوان چهره فرهنگی سال پیشین برگزیده شد، علی اکبر صالحی که تازه بهمن ماه وزیر امورخارجه شد، به عنوان چهره سیاسی سال 89 انتخاب شدند.

در میان این سه چهره آیت الله جوادی آملی، حکیم و مفسر بزرگ شیعه و از مراجع معظم تقلید پس از هتاکی و فحاشی حامیان افراطی منتسب به دولت در حین برگزاری نماز جمعه از امامت جمعه انصراف داد، آیت الله استادی از ارکان جامعه مدرسین حوزه علمیه قم پس از به قدرت رسیدن جریان فعلی، حدود یک سال از حضور در نمازجمعه خودداری کرد و آیت الله امینی نیز پس از هتک حرمت و گستاخی برخی از گروه های تندرو از حضور اجتماعی و فرهنگی خود به شدت کاست و انزوا پیشه کرد.

با آشکار شدن چهره واقعی برخی حامیان و عوامل دولت، اکنون زمان طرح این پرسش فرا رسیده است که پس از گذشت 6 سال از روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد، چه چهره هایی از بزرگان جامعه تنها به دلیل انتقاد از عملکرد وی و حامیانش مورد هتک حرمت، تخریب، فحاشی و جسارت قرار گرفتند و در مقابل چه چهره‌هایی با چه میزان اعتبار علمی و سوابق انقلابی مطرح شدند